Ola wpadła do domu jak burza. W salonie siedziały już Zwierzęta Detektywi i od razu zauważyły, że Ola chce im coś opowiedzieć. Tata właśnie zdejmował kurtkę. — Tata, tata! — wołała już od progu Ola. — Opowiedz im o kamieniu! Tata wszedł powoli, postawił walizkę i uśmiechnął się. — Byliśmy w Arłamowie — zaczął. — […]
Tajemnica Zaginionego Arłamka Czytaj »
Rozdział 1 – Kuba nie chce spać Był późny wieczór. Na werandzie domku przy dżungli siedziało troje – Alfred, Zofia i Patrycja. A właściwie czworo, bo Agata wtopiła się w fotel tak bardzo, że wyglądała jak jego część.Mówili szeptem, bo noc była cicha i ciepła, a świerszcze grały tak głośno, że prawie nie było potrzeby
Wielki deszcz i festyn Czytaj »
By the jungle house, the night was warm and quiet, and the crickets played so loudly that nobody really needed to whisper. On the veranda sat Alfred, Zofia, Patrycja, and Agata, who was so sunk into her chair that she looked like part of it. From inside the house came odd sounds again and again.
The Big Rain and the Fair Czytaj »
**Capítulo 1 – Kuba no quiere dormir** Era tarde por la noche. En la terraza de la casita junto a la selva estaban sentados tres: Alfred, Sofía y Patricia. O, en realidad, cuatro, porque Agata se había hundido tanto en el sillón que parecía parte de él. Hablaban en susurros, porque la noche era tranquila
Wielki deszcz i festyn Czytaj »
Rozdział 1 – Kuba ne veut pas dormir C’était tard le soir. Sur la véranda de la petite maison près de la jungle, il y avait trois personnes assises – Alfred, Zofia et Patrycja. En fait, ils étaient quatre, car Agata s’était tellement fondue dans le fauteuil qu’elle avait l’air d’en faire partie. Ils parlaient
**Une grande pluie et une fête** Czytaj »
Було пізно ввечері. На ґанку хатинки біля джунглів сиділи троє — Alfred, Zofia i Patrycja. А точніше, четверо, бо Agata так глибоко вмостилася в кріслі, що здавалася його частиною. Розмовляли пошепки: ніч була тиха й тепла, цвіркуни співали так голосно, що тихіше говорити й не треба було. Майже не треба — бо з напіввідчинених дверей
Poprzedni odcinek zakończył się na wyspie — Szakal Szymon siedział w dole, Księga Eliksirów wróciła do rąk Tuptusia, a Kuba podniósł łapę i powiedział: „Poszukajmy Laurentego. Powinien sam nam to wyjaśnić.” Nie zdążył jednak ruszyć — obudził go głos Alfreda, który stał obok hamaka z kubkiem herbaty w łapie. Ale gdy Kuba zmrużył oczy i
W dżungli, poranek zaczyna się zawsze od śpiewu ptaków i zapachu świeżych liści. Ale tego ranka przy domku Zwierząt Detektywów było wyjątkowo cicho. Mrówkojad Alfred siedział w fotelu na werandzie z filiżanką ziołowej herbaty i patrzył na Kubę, który spał w hamaku z lekkim uśmiechem na pysku. – Śpij spokojnie, kapitanie – mruknął cicho. –
Pułapka i szyfry Tuptusia Czytaj »
Dans la jungle, le matin commence toujours par le chant des oiseaux et l’odeur des feuilles fraîches. Mais ce matin-là, près de la petite maison des Animaux Détectives, il faisait un silence extraordinaire. Le fourmilier Alfred était assis dans un fauteuil sur la véranda, avec une tasse de tisane, et regardait Kuba dormir dans un
Le piège et les codes secrets de Tuptuś Czytaj »
En la selva, la mañana siempre comenzaba con el canto de los pájaros y el aroma de las hojas frescas. Pero esa mañana, junto a la casita de los Detectives Animales, todo estaba extrañamente en silencio. El oso hormiguero Alfredo estaba sentado en un sillón del porche con una taza de té de hierbas y
La trampa y los códigos de Tuptuś Czytaj »
